Casterbook

รีวิว หนังสือ นิยาย นิทาน ฯลฯ

Casterbook แนะนำหนังสือ ใครบ้างไม่เคยเห็นซุป’ตาร์ : ม่อหลี่

ใครบ้างไม่เคยเห็นซุป’ตาร์ : ม่อหลี่


ใครบ้างไม่เคยเห็นซุป'ตาร์ : ม่อหลี่

ชื่อหนังสือ : 誰的小眼睛還沒看影帝 – ใครบ้างไม่เคยเห็นซุป’ตาร์
ผู้แต่ง : 莫里 – Molly – ม่อหลี่
ผู้แปล : เหอมู่
สำนักพิมพ์ : Rose
จำนวนหน้า : 729 หน้า (345+384)
รายละเอียด : เจียงจื่อเฉิงเป็นนักแสดงโนเนมซึ่งสามารถมองเห็นอนาคตของคนอื่นได้เป็นเวลา 10 วินาทีผ่านการจ้องตา และอนาคตที่มองเห็นนั้นเป็นจริงทั้งหมด เขาคิดว่าตัวเองเป็นมนุษย์ต่างดาวที่ถูกทิ้งไว้บนโลก เมื่อครั้นยังเป็นเด็กเขาจะรอคอยให้ยูเอฟโอพาเขากลับไป อย่างไรก็ตามท่านประธานเซี่ยเป่ยวั่งที่ได้รับช่วงธุรกิจบริษัทสื่อยักษ์ใหญ่ที่เขาเพิ่งเข้ามาอยู่ในสังกัดนั้นเป็นคนที่อยู่ในข้อยกเว้น เจียงจื่อเฉิงมองเห็นอนาคตของตนผ่านดวงตาของท่านประธาน ซึ่งอนาคตนั้นแสดงให้เห็นว่าตัวเขามีสัมพันธ์ลึกซึ่งกับเซี่ยเป่ยวั่ง! เจียงจื่อเฉิงที่รักในการแสดง พยายามทำงานอย่างหนักเพื่อเข้าร่วมรุ่ยฉืเอนเตอร์เทนเมนต์กรุ๊ปนั้นมีความใฝ่ฝันอยากจะคว้ารางวัลนักแสดงยอดเยี่ยม แต่เขาไม่ต้องการจะเป็นตัวเอกของนิยายโรแมนซ์ที่เอาตัวเข้าแลกกับประธานบริษัท WTF! ใครบอกว่า เซี่ยเป่ยวั่งชอบแค่การหาเงิน เห็นได้ชัดว่าเขาชอบผู้ชายด้วยเหอะ!

✿ หลังอ่านของน้ำฝน

จริง ๆ น้ำฝนตั้งใจจะอ่านเรื่องนี้ก่อนอ่านเรื่องหัวใจมีหลิงซีเพราะเห่อ ได้มาจากงานหนังสือเลยอยากรีบอ่าน แต่พอรู้ว่าเรื่องนี้เกิดหลังเรื่องหลิงซีเลยต้องไปหาหลิงซีมาอ่านก่อน 

ตอนอ่านเรื่องหลิงซีก็คิดว่าหลิงซีน่ารักมากแล้ว เรื่องนี้ก็ไม่แพ้กัน

ไม่พูดมาก เล่าเรื่องเลยแล้วกัน
เรื่องราวมีอยู่ว่า เจียงจื่อเฉิง นักแสดงโนเนม พอมีผลงานบ้างประปรายและทุกคนในวงการต่างก็บอกว่าจื่อเฉิงนั้นโชคดีมาก แท้จริงแล้วเขาไม่ได้โชคดี เขาแค่มีความสามารถพิเศษที่ทำให้มองเห็นอนาคตของฝ่ายตรงข้ามได้เพียงแค่สบตา เขาใช้ความสามารถพิเศษนั้นคอยเลือกงาน เลือกแนวทางในชีวิตนักแสดงมาเรื่อย ๆ ผลงานของเขาจากที่ดูเหมือนจะไม่รอด กลับรอด หรือมีเหตุการณ์แปลก ๆ เกิดขึ้นทำให้งานที่เหมือนจะล่มกลับรุ่งและทำให้เขามีชื่อเสียงขึ้นมาได้ จนวันหนึ่งบริษัทของเขาก็เข้าสู่ทางตัน ถูกรวบรวมกับบริษัทสื่อบันเทิงยักษ์ใหญ่ 
และในงานเลี้ยงบริษัท เขาก็ได้บังเอิญไปสบตากับ เซี่ยเป่ยวั่ง เจ้าของบริษัทใหม่ของตน แล้วเห็นภาพที่ทำให้เขาขนลุกและต่อต้านอย่างหนัก ภาพนั้นก็คือ ท่านประธานเซี่ยที่กำลังถือสัญญาทาส และตัวเขาที่เป็นทาสในชุดนุ้งน้อยห่มน้อย กำลังปฏิบัติภารกิจที่มากกว่าการเป็นนักแสดง! ใครจะไปยอม! หนีได้หนี เลี่ยงได้เลี่ยง เขาจะหลีกหนีอนาคตที่เขาเพิ่งเห็นให้ได้
ส่วนพระเอก ท่านประธานเซี่ยที่สงสัยว่าทำไมนักแสดงในสังกัดของตัวเองต้องหาทางเลี่ยงตลอด แต่ไม่ว่าจะหนีไปไหน เขาก็ไม่ละความพยายามที่จะไล่จับ(?) หา(และสร้าง)โอกาสให้ตัวเองได้รับรู้เรื่องราวและคอยสอดส่องจื่อเฉิงตลอด ไม่ทางตรงก็ทางอ้อม หนีได้หนีไป เขามีเงินมากพอที่จะไล่ตามก็แล้วกัน
ที่น้ำฝนบอกว่าเรื่องนี้น่ารักเนี่ย อยู่ที่การวิ่งไล่จับ เอ๊ย ไม่ใช่ซิ ต้องเรียกว่า การวิ่งหนีอนาคตที่บังเอิญเห็น กับการพยายามไล่จีบกันของพระเอกกับนายเอกค่ะ คนหนึ่งแสร้งว่าไม่รู้ว่าถูกจีบ อีกคนก็ป๋ามาก เปย์ได้เปย์ จ่ายได้จ่าย อย่าให้นับจำนวนเงินที่ท่านประธานเสียไปเพื่อจีบจื่อเฉิงเลยค่ะ แค่ต้นเรื่องก็ไม่กล้ารวมมูลค่าเงินเลยค่ะ  
น้ำฝนไม่ได้พูดเล่นนะ ความใจป๋าของท่านประธานไม่ใช่แค่ความเปย์เก่งขยันจ่ายอย่างเดียวนะ แต่เป็นการยอมตามใจและพยายามเข้าใจอีกฝ่ายในแบบที่ยอมให้จนสุด ยอมแบบไม่รู้จะยอมยังไงแล้ว ยอมเสี่ยงหลาย ๆ อย่าง แล้วกว่าจื่อเฉิงจะรู้ใจตัวเองและยอมรับความรู้สึกของตัวเองได้ก็ทำเอานักอ่านอย่างน้ำฝนสงสาร โถ่พ่อคุณ ลุ้นเอาใจช่วยแทบแย่
ถ้าเทียบกันระหว่างเรื่องหลิงซีกับซุป’ตาร์ น้ำฝนชอบเรื่องนี้มากกว่า เพราะไม่มีช่วงให้รู้สึกเนือยกับเนื้อเรื่องเลย ใส่ปมเรื่องราว ใส่เนื้อหา และใส่รายละเอียดในเรื่องความรัก ความหลัง การงาน วงการบันเทิง และความสำเร็จให้ไปพร้อม ๆ กันหรือจบไล่เลี่ยกันในจังหวะที่จบเล่มพอดี มีการเล่าเรื่องและการคลายปมที่ค่อย ๆ บอกผ่านการกระทำของตัวละครทั้งสองฝ่าย ตัวละครอื่น ๆ รอบ ๆ ด้านก็น่ารักน่าเอ็นดู ถือว่าเป็นนิยาย feel good ที่อ่านแล้วรู้สึกดีมาก ๆ น้ำฝนคิดว่าน่าจะเป็นสไตล์งานเขียนของนักเขียนท่านนี้แน่ ๆ ประทับใจจัง รู้สึกไม่ได้อ่านนิยายเรื่องที่ทำให้ยิ้มและหัวเราะไปพร้อม ๆ กันได้มาพักใหญ่แล้ว รู้สึกดีมากที่ได้อ่าน
เสียดายที่เรื่องนี้มีคำผิดที่ค่อยข้างเยอะและสะดุดตาทำให้ขัดอารมณ์ในการอ่าน บางจุดบางประโยคก็เหมือนไม่ได้เกลาภาษา อย่างเช่น ตัวละครพูดคำแทนตัวเองว่า “ผม” กับ “ฉัน” ในคำพูดประโยคเดียวกัน น้ำฝนอ่านแล้วงงมาก ถึงกลับต้องอ่านซ้ำนึกว่าตัวเองตาลาย แล้วคำบางคำที่สะดุดจนถึงกลับต้องเปิดพจนานุกรมหาเลยว่าตกลงสะกดแบบนี้หรือสะกดในแบบที่เราจดจำมากันแน่ 
อื่น ๆ ใด ๆ ล้วนประทับใจ และชอบมาก 
พวกเธอ~ ถ้ายังไม่อ่านก็ไปอ่านเลย ไม่ต้องอ่านเรื่องหลิงซีก็อ่านเรื่องนี้รู้เรื่อง ไม่ได้เอี่ยวกันขนาดนั้น

P.S.
→ ยังไม่ได้อ่านเรื่องน้องชายที่รักเลย เดี๋ยวหามาอ่านบ้างแล้ว~ 

→ จดชื่อนักเขียนไว้ในใจ มีเรื่องใหม่มาจะตามอ่านให้หมด!
More.
→ Goodreads

Cr.minimore

Leave a Reply

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

TopBack to Top